Asinestria

Królestwo Asinestrii asin. Rein Iazênestre przem. Croulestvue Yazensci
Flaga Herb
Hymn: Carmĩ noţonalû pro sciasu rege (Pieśń narodowa za pomyślność króla)
Stolica i największe miasto	Olesõdrour
Języki urzędowe	asinestryjski
Uznawane języki regionalne	przemarski (Przemarz)
Grupy etniczne	osły, muły i osłomuły (92,6%), w tym: Asinestryjczycy (90,8%), Przemarzanie (1,8%); bydło (7,1%); pozostali (0,3%)
Religia	Skleża (39%, religia państwowa)
Demonim	Asinestryjczyk
Ustrój polityczny	Zdecentralizowana monarchia konstytucyjna
• Król	Gallus I
• Kanclerz	Marc Baltazaric
• Marszałek Zgromadzenia Narodowego	Pavêl Vlodimeric
Władza ustawodawcza	Stany Generalne
• Izba wyższa	Rada Królestwa
• Izba niższa	Zgromadzenie Narodowe
Ustanowienie
• koronacja Aleksandra I	1256
• przyłączenie Leonii	1404
• koniec wojny o sukcesję	1724
• proklamowanie republiki stadnej	1864
• przywrócenie monarchii	2033 (koronacja 2037)
Powierzchnia
• Total	190,400 km2 (73,500 sq mi)
Ludność
• Oszacowanie	3,5 mln.
Waluta	nowy urzej asinestryjski

Asinestria, Królestwo Asinestrii (asin. Iazênestria, Rein Iazênestre, przem. Yazenscô, Croulestvue Yazensci) – królestwo w zachodniej Laurenii, położone między Smokami i Niewicami na północy a Przecząkiem na południu, na zachodnim wybrzeżu Zatoki Skory stanowiącej część Południowego Oceanu Luny, w przeważającej mierze w dorzeczu Skory. Od północnego wschodu Asinestria graniczy z Equestrią poprzez Przesmyk Siodawsko-Whitetailski, zaś od południa z obszarem wielkich mokradeł w dorzeczu Przecząku.

Etymologia

Najstarsze poświadczone wzmianki o trwałym oślim osadnictwie na terenie znajdującym się dzisiaj w granicach Asinestrii datowane są na drugą połowę V wieku i odnoszą się do wczesnych grodów in asininis terris (na oślich ziemiach). Spekuluje się, że skrócony zapis owego wyrażenia (in asin̅is t⸗ris) został później zinterpretowany jako pojedynczy wyraz. W zachowanych jednorożcowych dokumentach z VII wieku określających zachodni przebieg limes asinestris funkcjonuje już on jako utrwalony przymiotnik.

Gdy w roku 800 odbywała się koronacja cesarska w Alegryfii, mieszkańcy oślej marchii (marchia asinestris) posługujący się późnym staroasińskim nazywali tę krainę wyrazem Iězenia. Odnosił się on jednak przede wszystkim do północnych i zachodnich obszarów położonych między Skorą a Smokami i Niewicami, pokrywających się w dużej mierze z dzisiejszymi palatynatami Dolnej i Górnej Asinii oraz Wszerado-Łodzyni.

W okresie wczesnego cesarstwa forma mnoga rodzaju nijakiego (asinestria) zaczęła stopniowo być używana jako zbiorcze określenie wszystkich dominiów cesarskich zamieszkałych przez osły, czego przykładem była godność wielkiego księcia Obojga Asinii jako księcia-elektora cesarstwa gryfiego w ziemiach oślich (Grypi Imperii Princeps Elector in Asinestribus). Przyjmuje się, że pewien pozytywny wpływ na upowszechnienie tej formy miała analogia do nazwy Equestria. Ostateczne utrwalenie wyrazu jako nazwy własnej miało miejsce wraz z koronowaniem Aleksandra na króla Asinestrii (Rex Asinestriae) w 1256 roku.

Przez następne stulecia powszechną nazwą kraju w języku asińskim pozostawała Iazênia. Od połowy XVI wieku można jednak było dostrzec coraz częstsze dążenia do nobilitacji nazwy poprzez jej upodobnienie do określenia jednorożcowego poprzez wykorzystanie formy Iazênestria. Dokładnie ta nazwa została ostatecznie uznana za obowiązującą w Aktach Pojednania 1725 roku, co miało na celu m. in. podkreślenie konstytucyjnej równości księstw względem obu Asinii.

Zarówno jednorożcowa jak i asinestryjska nazwa pochodzą od źródłosłowu asinus (osioł), ten zaś wywodzi się od prajednorożcowego aswa (oślica), najprawdopodobniej zapożyczonego z praoślego éśwāˀ (oślica), które ostatecznie wywodzi się od pralaureńskiego h₁éḱwos (koniowaty), tym samym będąc spokrewnionym z jednorożcowym equus (koniowaty) i starokucykowym eoh (ziemski ogier).

Historia

Dynastia wszeradzka (1256-1404)

lata	król	kanclerz wielki
1250	Aleksander I Olesõdr 1256-1264	bp Gosuin
1260
	Grzegorz I Gregoir 1264-1277	bp Pian
1270
	Jakub I Iacoub 1277-1288	bp Cherûb
1280
	Jakub II Iacoub 1288-1305	Clemĩit
		bp Scepan
1290
1300
	Patryk I Patric 1305-1342	bp Ivoin Viadrucolbra
1310
		abp Vĩcĩţi de Nialcu
1320
1330
1340
	Patryk II Patric 1342-1370	Martin
		bp Nĩcher
1350
1360
1370
	Dorota Dorota 1370-1404	bp Pavêl de Premĩcoru
		bp Prucop
1380
1390
1400

Dynastia wszeradzka wywodzi się od książąt wszeradzkich, którzy na początku XII wieku podbili tereny Dolnej Asinii i założyli gród w późniejszym Olesõdrourze. Pierwszym władcą z tej dynastii był panujący w Obojgu Asinii oraz ziemi wszeradzkiej wielki książę Aleksander, koronowany na króla Asinestrii 1256 roku.

W roku 1320 piąty król z tej dynastii, Patryk I podporządkował sobie Przemarz. Wypowiedziała ona posłuszeństwo po objęciu tronu przez jego wnuczkę Dorotę w 1370. Była to pierwsza klacz na asinestryjskim tronie i jej panowanie było naznaczone rozszerzaniem wpływów i postępującym osadnictwem asińskim na terenie sąsiedniego księstwa Leonii.

Za panowania dynastii wszeradzkiej prominentną rolę w administracji państwowej odgrywała Skleża.

Dynastia leońska (1404-1718)

lata	król	marszałek wielki
1400	Ryszard I Ricard 1404-1431	Iovain de Zacrioru
1410
		Prebor de Breziar
		Iovain de Tarnoru
		Prebor de Breziar
1420
		Nicolai Devuria
		Demetri de Mĩtae
1430
	Marek I Marc 1431-1464	Zbigneu de Breziar
1440
1450
1460
		Laurĩţi de Vebrune
	Aleksander II Olesõdr 1464-1503	Iovain Olnorianic
1470
		Nicolai Lõţcronic
1480
1490
		Iovain Rûtuianic
1500
	Marek II Marc 1503-1523	Rafal Iorunic
1510
1520
	Patryk III Patric 1523-1559	Piotr de Cerêsnice
1530
		Marc Ĩblaţic
1540
1550
	Marek III Marc 1559-1566	Piotr Sulenic
1560
	Marek IV Marc 1566-1590	Iovain Molacic
1570
1580
1590
	Ryszard II Ricard 1590-1621	Iovain Cotrai
1600
		Ĩdrei Opalenic
1610
1620
	Grzegorz II Gregoir 1621-1655	Marc Iuchẽdic
		Nicolai Segerdoric
1630
		Gigmõd Mêircoric
1640
1650
	Aleksander III Olesõdr 1655-1689	Eri Emupacic
1660
1670
1680
	Agata Agata 1689-1718	Iouzep Emupacic
1690
1700
1710
	interrex kard. Mical Iulioborcic

Po bezźrebnej śmierci królowej Doroty w 1404 roku Dolna Asinia a wraz z nią Bociani Tron zostały zdobyte przez Ryszarda leońskiego, dotychczasowego lennika Asinestrii. Wydarzenie to stanowi początek panowania dynastii leońskiej oraz ostateczne przyłączenie Leonii do Korony.

Patryk III wsławił się ostatecznym uregulowaniem stosunków z Cesarstwem Alegryfii, poprzez uniezależnienie polityczne przy jednoczesnym zrzeczeniu się godności elektorskiej i zapewnieniu przywilejów dla gryfich rodzin kupieckich osiadłych w Asinestrii.

Ostatnią władczynią z dynastii leońskiej była królowa Agata, która przez 29 lat panowania nigdy nie wyszła za mąż. Zmarła w 1718 roku, nie pozostawiając po sobie następcy, co rozpoczęło dwuletni okres bezkrólewia i wojnę o sukcesję leońską.

Dynastia leońsko-przemarska (1720-1865)

lata	król	marszałek wielki
1720
	Ryszard III Ricard 1720-1724	Iouzep Raḑ
	Patryk IV Patric 1724-1758
1730
1740
		Frõtixec Ialbûc
1750
	Marek V Marc 1758-1774
1760
1770
	Gustaw I Gustau 1774-1801	Marc Emupacic
1780
1790
		Mical Raḑ
1800
	Gustaw II Gustau 1801-1831	Gustau Folinic
		Marc Malaxoric
1810
1820
1830
	Grzegorz III Gregoir 1831-1855	Iouzep Poniatûc
1840
1850
	Marek VI Marc 1855-1864	Marc Vluvic
1860
		Iovain Ciartoric
	Aleksander IV Olesõdr 1864-1865	Iovain Crovaric

Dynastia leońsko-przemarska umocniła się w Przemarzy pod koniec XVI w. jako młodsza gałąź domu leońskiego, a w trakcie wojny o sukcesję stanowiła jedną ze stron i ostatecznie zwyciężyła. Ryszard III, pierwszy król z tej dynastii zginął w jednej z końcowych bitew, jednak jego krótkie panowanie przyczyniło się znacząco do ostatecznego przyłączenia Przemarzy do Asinestrii.

Kluczową rolę w stabilizacji sytuacji kraju odegrał jurysta i weteran bitwy pod Turoin, a późniejszy marszałek wielki Iouzep Raḑ, osłomuł będący synem Clearance Raysa, ekwestriańskiego pegaziego dyplomaty na dworze Aleksandra III. Iouzep był jednym z architektów Aktów Pojednania, stanowiących prawo konstytucyjne i sukcesyjne odrodzonego królestwa.

Za najważniejsze wydarzenie w czasie panowania Grzegorza III powszechnie uznaje się najazd i infiltrację podmieńców w roku 1850. Skutki szkód wyrządzonych przez podmieńce oraz późniejszych działań obronnych spotęgowała bezśnieżna zima i wynikła z niej susza w kolejnym roku. Dwór w porozumieniu ze Stanami Generalnymi podjął decyzję o nakazie zbioru i redystrybucji płodów rolnych z regionów niedotkniętych klęską. Po śmierci ojca w 1855 35-letni Marek VI kontynuował jego politykę rolną, starając się przeciwdziałać rosnącym napięciom w kraju, samemu jednocześnie zmagając się z traumą wojenną. W 1860 w Leoniourze miało miejsce pierwsze liczne wystąpienie przeciwko dworowi, przez późniejszą republikę stadną uznawane za początek ruchu rewolucyjnego w Asinestrii.

Postępujące problemy psychiczne sprawiły, że Marek VI odebrał sobie życie w 1864 roku, niedługo po narodzinach swojej córki Marty, pozostawiając tym samym tron jej 22-letniemu bratu Aleksandrowi. Skupił się on na zwalczaniu skutków nieurodzaju poprzez import żywności z Alegryfii, co mocno obciążyło królewski skarbiec i zmusiło go do zmniejszenia liczebności straży w Olesõdrourze. Ułatwiło to zdobycie stolicy i ujęcie go przez rewolucjonistów rok później. Aleksander został publicznie stracony 1 maja 1865 roku, dwa miesiące po zainstalowaniu się w Olesõdrourze najwyższych władz republiki stadnej.

Republika stadna (1865-1966)

lata	władza partyjna	władza rządowa
1860	przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC SSA Feliic Poxesoric 1865-1872
1870
	I sekretarz KC ZSSA Iouzep Postoric 1872-1883	przewodniczący Rady Narodowej Iniaţ Teţinic
1880
	Eri Vivû 1883-1895	Ĩdrei Moracic
1890
	Blagei Calderi 1895-1906	Gregoir Frotêric
1900
	Rûdlaf Costeianû 1906-1920	Tomai Iartixeric
1910
	Clemĩit Melulõţic 1920-1932	Tadei Tomaxeric
1920
1930
	Leoin Cuţenic 1932-1945	Ĩtoin Orania
1940
	Costẽtin Negrenic 1945-1953	Eduard Prezunel
1950
	Ĩtoin Prĩdiac 1953-1966	Iouzep Querquidulic
1960
	przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPR Ĩtoin Prĩdiac 1960-1966

Późna demokracja stadna (1966-2033)

lata	władza partyjna	władza rządowa
1960	I sekretarz KC ANPR Mical Gebic 1966-1978	przewodniczący Rady Narodowej Iouzep Querquidulic
1970		Piotr Veigtaric
	Vlodislau Gleba 1978-1988	Eduard Plẽtaig
1980
	Eduard Eclica 1988-1998	Iouzep Iarbêric
1990
	Guilem Pecua 1998-2008	Zbigneu Carnitouir
2000		Rûdlaf Ostacic
	Ĩtoin Ceţicrovic 2008-2020
	przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPR Ĩtoin Ceţicrovic 2009-2020
2010
2020
	Eric Meilruvric 2020-2034
2030

Restauracja Radzów (od 2033)

lata	król	kanclerz
2030	Rada Regencyjna abp Pavêl Adamic wadm. Iouzep Turina Iana Sescorca 2033-2037
	Ryszard IV Ricard 2037-2040	Zbigneu Breziaric
2040
	Gallus I Gal 2040-
		Iana Sescorca
		Marc Baltazaric
2050

Podział administracyjny

ozn.	flaga	herb	palatynat	stolica	powierzchnia	ludność	palatyn
C	TBD	TBD	Górna Asinia	Cordûn	33 tys. km2	706 tys.	Iana Sescorca palatyna
L	TBD	TBD	Leonia	Leoniour	34 tys. km2	552 tys.	Lestek Ryszard książę palatyn
O	TBD	TBD	Dolna Asinia	Olesõdrour	24 tys. km2	691 tys.	Gallus I król
P	TBD	TBD	Przemarz	Maricostioul	33 tys. km2	576 tys.	Łukasz książę palatyn
V	TBD	TBD	Wszerado-Łodzynia	Vxerad	26 tys. km2	448 tys.	Zbigneu Breziaric palatyn
X	TBD	TBD	Łytowia	Xepin	40 tys. km2	528 tys.	Andrzej Krzysztof książę palatyn