Królestwo Asinestrii | |
|---|---|
 Flaga
 Herb
| |
Hymn: Carmĩ noţonalû pro sciasu rege (Pieśń narodowa za pomyślność króla) | |
| Stolica i największe miasto | Olesõdrour |
| Języki urzędowe | asinestryjski |
| Uznawane języki regionalne | przemarski (Przemarz) |
| Grupy etniczne |
|
| Religia | Skleża (39%, religia państwowa) |
| Demonim | Asinestryjczyk |
| Ustrój polityczny | Zdecentralizowana monarchia konstytucyjna |
• Król | Gallus I |
• Kanclerz | Marc Baltazaric |
• Marszałek Zgromadzenia Narodowego | Pavêl Vlodimeric |
| Władza ustawodawcza | Stany Generalne |
• Izba wyższa | Rada Królestwa |
• Izba niższa | Zgromadzenie Narodowe |
| Ustanowienie | |
• koronacja Aleksandra I | 1256 |
• przyłączenie Leonii | 1404 |
• koniec wojny o sukcesję | 1724 |
• proklamowanie republiki stadnej | 1864 |
• przywrócenie monarchii | 2033 (koronacja 2037) |
| Powierzchnia | |
• Total | 190,400 km2 (73,500 sq mi) |
| Ludność | |
• Oszacowanie | 3,5 mln. |
| Waluta | nowy urzej asinestryjski |
Asinestria, Królestwo Asinestrii (asin. Iazênestria, Rein Iazênestre, przem. Yazenscô, Croulestvue Yazensci) – królestwo w zachodniej Laurenii, położone między Smokami i Niewicami na północy a Przecząkiem na południu, na zachodnim wybrzeżu Zatoki Skory stanowiącej część Południowego Oceanu Luny, w przeważającej mierze w dorzeczu Skory. Od północnego wschodu Asinestria graniczy z Equestrią poprzez Przesmyk Siodawsko-Whitetailski, zaś od południa z obszarem wielkich mokradeł w dorzeczu Przecząku.
Spis treści
Etymologia
Historia
Dynastia wszeradzka (1256-1404)
| lata | król | kanclerz wielki |
|---|---|---|
| 1250 | Aleksander I Olesõdr 1256-1264 |
bp Gosuin |
| 1260 | ||
| Grzegorz I Gregoir 1264-1277 |
bp Pian | |
| 1270 | ||
| Jakub I Iacoub 1277-1288 |
bp Cherûb | |
| 1280 | ||
| Jakub II Iacoub 1288-1305 |
Clemĩit | |
| bp Scepan | ||
| 1290 | ||
| 1300 | ||
| Patryk I Patric 1305-1342 |
bp Ivoin Viadrucolbra | |
| 1310 | ||
| abp Vĩcĩţi de Nialcu | ||
| 1320 | ||
| 1330 | ||
| 1340 | ||
| Patryk II Patric 1342-1370 |
Martin | |
| bp Nĩcher | ||
| 1350 | ||
| 1360 | ||
| 1370 | ||
| Dorota Dorota 1370-1404 |
bp Pavêl de Premĩcoru | |
| bp Prucop | ||
| 1380 | ||
| 1390 | ||
| 1400 |
Dynastia wszeradzka wywodzi się od książąt wszeradzkich, którzy na początku XII wieku podbili tereny Dolnej Asinii i założyli gród w późniejszym Olesõdrourze. Pierwszym władcą z tej dynastii był panujący w Obojgu Asinii oraz ziemi wszeradzkiej wielki książę Aleksander, koronowany na króla Asinestrii 1256 roku.
W roku 1320 piąty król z tej dynastii, Patryk I podporządkował sobie Przemarz. Wypowiedziała ona posłuszeństwo po objęciu tronu przez jego wnuczkę Dorotę w 1370. Była to pierwsza klacz na asinestryjskim tronie i jej panowanie było naznaczone rozszerzaniem wpływów i postępującym osadnictwem asińskim na terenie sąsiedniego księstwa Leonii.
Za panowania dynastii wszeradzkiej prominentną rolę w administracji państwowej odgrywała Skleża.
Dynastia leońska (1404-1718)
| lata | król | marszałek wielki |
|---|---|---|
| 1400 | Ryszard I Ricard 1404-1431 |
Iovain de Zacrioru |
| 1410 | ||
| Prebor de Breziar | ||
| Iovain de Tarnoru | ||
| Prebor de Breziar | ||
| 1420 | ||
| Nicolai Devuria | ||
| Demetri de Mĩtae | ||
| 1430 | ||
| Marek I Marc 1431-1464 |
Zbigneu de Breziar | |
| 1440 | ||
| 1450 | ||
| 1460 | ||
| Laurĩţi de Vebrune | ||
| Aleksander II Olesõdr 1464-1503 |
Iovain Olnorianic | |
| 1470 | ||
| Nicolai Lõţcronic | ||
| 1480 | ||
| 1490 | ||
| Iovain Rûtuianic | ||
| 1500 | ||
| Marek II Marc 1503-1523 |
Rafal Iorunic | |
| 1510 | ||
| 1520 | ||
| Patryk III Patric 1523-1559 |
Piotr de Cerêsnice | |
| 1530 | ||
| Marc Ĩblaţic | ||
| 1540 | ||
| 1550 | ||
| Marek III Marc 1559-1566 |
Piotr Sulenic | |
| 1560 | ||
| Marek IV Marc 1566-1590 |
Iovain Molacic | |
| 1570 | ||
| 1580 | ||
| 1590 | ||
| Ryszard II Ricard 1590-1621 |
Iovain Cotrai | |
| 1600 | ||
| Ĩdrei Opalenic | ||
| 1610 | ||
| 1620 | ||
| Grzegorz II Gregoir 1621-1655 |
Marc Iuchẽdic | |
| Nicolai Segerdoric | ||
| 1630 | ||
| Gigmõd Meircoric | ||
| 1640 | ||
| 1650 | ||
| Aleksander III Olesõdr 1655-1689 |
Eri Emupacic | |
| 1660 | ||
| 1670 | ||
| 1680 | ||
| Agata Agata 1689-1718 |
Iouzep Emupacic | |
| 1690 | ||
| 1700 | ||
| 1710 | ||
| interrex kard. Mical Iulioborcic |
Po bezźrebnej śmierci królowej Doroty w 1404 roku Dolna Asinia a wraz z nią Bociani Tron zostały zdobyte przez Ryszarda leońskiego, dotychczasowego lennika Asinestrii. Wydarzenie to stanowi początek panowania dynastii leońskiej oraz ostateczne przyłączenie Leonii do Korony.
Patryk III wsławił się ostatecznym uregulowaniem stosunków z Cesarstwem Alegryfii, poprzez ostateczne uniezależnienie politycznie przy jednoczesnym zrzeczeniu się godności elektorskiej i zapewnieniu przywilejów dla gryfich rodzin kupieckich osiadłych w Asinestrii.
Ostatnią władczynią z dynastii leońskiej była królowa Agata, która przez 29 lat panowania nigdy nie wyszła za mąż. Zmarła w 1718 roku, nie pozostawiając po sobie następcy, co rozpoczęło dwuletni okres bezkrólewia i wojnę o sukcesję leońską.
Dynastia leońsko-przemarska (1720-1865)
| lata | król | marszałek wielki |
|---|---|---|
| 1720 | ||
| Ryszard III Ricard 1720-1724 |
Iouzep Raḑ | |
| Patryk IV Patric 1724-1758 | ||
| 1730 | ||
| 1740 | ||
| Frõtixec Ialbûc | ||
| 1750 | ||
| Marek V Marc 1758-1774 | ||
| 1760 | ||
| 1770 | ||
| Gustaw I Gustau 1774-1801 |
Marc Emupacic | |
| 1780 | ||
| 1790 | ||
| Mical Raḑ | ||
| 1800 | ||
| Gustaw II Gustau 1801-1831 |
Gustau Folinic | |
| Marc Malaxoric | ||
| 1810 | ||
| 1820 | ||
| 1830 | ||
| Grzegorz III Gregoir 1831-1855 |
Iouzep Poniatûc | |
| 1840 | ||
| 1850 | ||
| Marek VI Marc 1855-1864 |
Marc Vluvic | |
| 1860 | ||
| Iovain Ciartoric | ||
| Aleksander IV Olesõdr 1864-1865 |
Iovain Crovaric |
Dynastia leońsko-przemarska umocniła się w Przemarzy pod koniec XVI w. jako młodsza gałąź domu leońskiego, a w trakcie wojny o sukcesję stanowiła jedną ze stron i ostatecznie zwyciężyła. Ryszard III, pierwszy król z tej dynastii zginął w jednej z końcowych bitew, jednak jego krótkie panowanie przyczyniło się znacząco do ostatecznego przyłączenia Przemarzy do Asinestrii.
Kluczową rolę w stabilizacji sytuacji kraju odegrał jurysta i weteran bitwy pod Turoin, a późniejszy marszałek wielki Iouzep Raḑ, osłomuł będący synem Clearance Raysa, ekwestriańskiego pegaziego dyplomaty na dworze Aleksandra III. Iouzep był jednym z architektów Aktów Pojednania, stanowiących prawo konstytucyjne i sukcesyjne odrodzonego królestwa.
Za najważniejsze wydarzenie w czasie panowania Grzegorza III powszechnie uznaje się najazd i infiltrację podmieńców w roku 1850. Skutki szkód wyrządzonych przez podmieńce oraz późniejszych działań obronnych spotęgowała bezśnieżna zima i wynikła z niej susza w kolejnym roku. Dwór w porozumieniu ze Stanami Generalnymi podjął decyzję o nakazie zbioru i redystrybucji płodów rolnych z regionów niedotkniętych klęską. Po śmierci ojca w 1855 35-letni Marek VI kontynuował jego politykę rolną, starając się przeciwdziałać rosnącym napięciom w kraju, samemu jednocześnie zmagając się z traumą wojenną. W 1860 w Leoniourze miało miejsce pierwsze liczne wystąpienie przeciwko dworowi, przez późniejszą republikę stadną uznawane za początek ruchu rewolucyjnego w Asinestrii.
Postępujące problemy psychiczne sprawiły, że Marek VI odebrał sobie życie w 1864 roku, niedługo po narodzinach swojej córki Marty, pozostawiając tym samym tron jej 22-letniemu bratu Aleksandrowi. Skupił się on na zwalczaniu skutków nieurodzaju poprzez import żywności z Alegryfii, co mocno obciążyło królewski skarbiec i zmusiło go do zmniejszenia liczebności straży w Olesõdrourze. Ułatwiło to zdobycie stolicy przez rewolucjonistów rok później. Schwytany przez rewolucjonistów, Aleksander został publicznie stracony 1 maja 1865 roku, dwa miesiące po zainstalowaniu się w Olesõdrourze najwyższych władz republiki stadnej.
Republika stadna (1865-1966)
| lata | władza partyjna | władza rządowa |
|---|---|---|
| 1860 | przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC SSA Feliic Poxesoric | |
| 1870 | ||
| I sekretarz KC ZSSA Iouzep Postoric |
przewodniczący Rady Narodowej Iniaţ Teţinic | |
| 1880 | ||
| Eri Vivû | Ĩdrei Moracic | |
| 1890 | ||
| Blagei Calderi | Gregoir Frotêric | |
| 1900 | ||
| Rûdlaf Costeianû | Tomai Iartixeric | |
| 1910 | ||
| Clemĩit Melulõţic | Tadei Tomaxeric | |
| 1920 | ||
| 1930 | ||
| Leoin Cuţenic | Ĩtoin Orania | |
| 1940 | ||
| Costẽtin Negrenic | Eduard Prezunel | |
| 1950 | ||
| Ĩtoin Prĩdiac | Iouzep Querquidulic | |
| 1960 | ||
| przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPR Ĩtoin Prĩdiac | ||
Późna demokracja stadna (1966-2033)
| lata | władza partyjna | władza rządowa |
|---|---|---|
| 1960 | I sekretarz KC ANPR Mical Gebic |
przewodniczący Rady Narodowej Iouzep Querquidulic |
| 1970 | Piotr Veigtaric | |
| Vlodislau Gleba | Eduard Plẽtaig | |
| 1980 | ||
| Eduard Eclica | Iouzep Iarbêric | |
| 1990 | ||
| Guilem Pecua | Zbigneu Carnitouir | |
| 2000 | Rûdlaf Ostacic | |
| Ĩtoin Ceţicrovic | ||
| przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPR Ĩtoin Ceţicrovic | ||
| 2010 | ||
| 2020 | ||
| Eric Meilruvric | ||
| 2030 | ||
Restauracja Radzów (od 2033)
| lata | król | kanclerz |
|---|---|---|
| 2030 | Rada Regencyjna abp Pavêl Adamic wadm. Iouzep Turina Iana Sescorca | |
| Ryszard IV | Zbigneu Breziaric | |
| 2040 | ||
| Gallus I | ||
| Iana Sescorca | ||
| Marc Baltazaric | ||
| 2050 | ||
Ustrój polityczny
Polityka zagraniczna
Siły zbrojne
Podział administracyjny
| ozn. | flaga | herb | palatynat | stolica | powierzchnia | ludność | palatyn |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| C | TBD | TBD | Górna Asinia | Cordûn | 33 tys. km2 | 706 tys. | Iana Sescorca palatyna |
| L | TBD | TBD | Leonia | Leoniour | 34 tys. km2 | 552 tys. | Lestek Ryszard książę palatyn |
| O | TBD | TBD | Dolna Asinia | Olesõdrour | 24 tys. km2 | 691 tys. | Gallus I król |
| P | TBD | TBD | Przemarz | Maricostioul | 33 tys. km2 | 576 tys. | Łukasz książę palatyn |
| V | TBD | TBD | Wszerado-Łodzynia | Vxerad | 26 tys. km2 | 448 tys. | Zbigneu Breziaric palatyn |
| X | TBD | TBD | Łytowia | Xepin | 40 tys. km2 | 528 tys. | Andrzej Krzysztof książę palatyn |