m (→Etymologia: szyk) |
m (ANPR -> ANPS) |
||
| (Nie pokazano 8 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 30: | Linia 30: | ||
|demonym = Asinestryjczyk | |demonym = Asinestryjczyk | ||
|government_type = Zdecentralizowana monarchia konstytucyjna | |government_type = Zdecentralizowana monarchia konstytucyjna | ||
| − | |leader_title1 = | + | |leader_title1 = Król |
|leader_name1 = [[Gal Raḑ|Gallus I]] | |leader_name1 = [[Gal Raḑ|Gallus I]] | ||
|leader_title2 = Kanclerz | |leader_title2 = Kanclerz | ||
| Linia 66: | Linia 66: | ||
W okresie wczesnego cesarstwa forma mnoga rodzaju nijakiego (''asinestria'') zaczęła stopniowo być używana jako zbiorcze określenie wszystkich dominiów cesarskich zamieszkałych przez osły, czego przykładem była godność [[Wielkie Księstwo Obojga Asinii|wielkiego księcia Obojga Asinii]] jako księcia-elektora cesarstwa gryfiego w ziemiach oślich (''Grypi Imperii Princeps Elector in Asinestribus''). | W okresie wczesnego cesarstwa forma mnoga rodzaju nijakiego (''asinestria'') zaczęła stopniowo być używana jako zbiorcze określenie wszystkich dominiów cesarskich zamieszkałych przez osły, czego przykładem była godność [[Wielkie Księstwo Obojga Asinii|wielkiego księcia Obojga Asinii]] jako księcia-elektora cesarstwa gryfiego w ziemiach oślich (''Grypi Imperii Princeps Elector in Asinestribus''). | ||
| − | Przyjmuje się, że pewien pozytywny wpływ na | + | Przyjmuje się, że pewien pozytywny wpływ na upowszechnienie tej formy miała analogia do nazwy [[Equestria]]. |
Ostateczne utrwalenie wyrazu jako nazwy własnej miało miejsce wraz z koronowaniem [[Aleksander I|Aleksandra]] na króla Asinestrii (''Rex Asinestriae'') w 1256 roku. | Ostateczne utrwalenie wyrazu jako nazwy własnej miało miejsce wraz z koronowaniem [[Aleksander I|Aleksandra]] na króla Asinestrii (''Rex Asinestriae'') w 1256 roku. | ||
Przez następne stulecia powszechną nazwą kraju w języku asińskim pozostawała ''Iazênia''. | Przez następne stulecia powszechną nazwą kraju w języku asińskim pozostawała ''Iazênia''. | ||
| − | Od połowy XVI wieku można jednak było dostrzec coraz częstsze dążenia do nobilitacji nazwy poprzez jej upodobnienie do | + | Od połowy XVI wieku można jednak było dostrzec coraz częstsze dążenia do nobilitacji nazwy poprzez jej upodobnienie do określenia [[wikipedia:Latin|jednorożcowego]] poprzez wykorzystanie formy ''Iazênestria''. |
Dokładnie ta nazwa została ostatecznie uznana za obowiązującą w [[Akta Pojednania|Aktach Pojednania]] 1725 roku, co miało na celu m. in. podkreślenie konstytucyjnej równości księstw względem obu Asinii. | Dokładnie ta nazwa została ostatecznie uznana za obowiązującą w [[Akta Pojednania|Aktach Pojednania]] 1725 roku, co miało na celu m. in. podkreślenie konstytucyjnej równości księstw względem obu Asinii. | ||
| Linia 78: | Linia 78: | ||
=== Dynastia wszeradzka (1256-1404) === | === Dynastia wszeradzka (1256-1404) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center; margin-right:10px" |
! lata | ! lata | ||
! król | ! król | ||
| Linia 144: | Linia 144: | ||
|} | |} | ||
| − | Dynastia wszeradzka wywodzi się od | + | Dynastia wszeradzka wywodzi się od rodu kasztelanów wszeradzkich, którzy na początku XII wieku przejęli władzę w [[Dolna Asinia|marchii dolnoasińskiej]] i założyli gród w późniejszym [[Olesõdrour]]ze. |
| − | Pierwszym władcą z tej dynastii był panujący w [[Wielkie Księstwo Obojga Asinii|Obojgu Asinii]] oraz ziemi wszeradzkiej wielki książę [[Aleksander I|Aleksander]], | + | Pierwszym koronowanym władcą z tej dynastii był panujący w [[Wielkie Księstwo Obojga Asinii|Obojgu Asinii]] oraz ziemi wszeradzkiej i łodzyńskiej wielki książę [[Aleksander I|Aleksander]], godność królewską uzyskując w 1256 roku. |
| − | W roku 1320 piąty król z tej dynastii, Patryk I podporządkował sobie [[Przemarz]]. | + | W roku 1320 piąty król z tej dynastii, Patryk I podporządkował sobie [[Przemarz]], zaś jego synowi Patrykowi II udało się tę zależność lenną utrzymać. |
| − | + | Po wstąpieniu na tron pierwszej klaczy, [[Dorota|Doroty]] w 1370 roku poddaństwo to nie zostało odnowione, co jednak umożliwiło królowej skupienie się na rozszerzaniu wpływów i postępującym osadnictwie asińskim na terenie sąsiedniego księstwa [[Leonia|Leonii]]. | |
| − | |||
| − | Za panowania dynastii wszeradzkiej prominentną rolę w administracji państwowej odgrywała [[Skleża]]. | + | Za panowania dynastii wszeradzkiej prominentną rolę w administracji państwowej odgrywała [[Skleża]], której biskupi w dużej mierze prowadzili królewską kancelarię. |
{{clear}} | {{clear}} | ||
=== Dynastia leońska (1404-1718) === | === Dynastia leońska (1404-1718) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center; margin-right:10px" |
! lata | ! lata | ||
! król | ! król | ||
| Linia 284: | Linia 283: | ||
Po bezźrebnej śmierci królowej Doroty w 1404 roku Dolna Asinia a wraz z nią Bociani Tron zostały zdobyte przez [[Ryszard I|Ryszarda leońskiego]], dotychczasowego lennika Asinestrii. | Po bezźrebnej śmierci królowej Doroty w 1404 roku Dolna Asinia a wraz z nią Bociani Tron zostały zdobyte przez [[Ryszard I|Ryszarda leońskiego]], dotychczasowego lennika Asinestrii. | ||
| − | Wydarzenie to stanowi początek panowania dynastii leońskiej oraz | + | Wydarzenie to stanowi początek panowania dynastii leońskiej oraz faktyczne przyłączenie Leonii do Korony. |
| − | + | Za panowania Patryka III miała miejsce inkorporacja [[Łytowia|księstwa Łytowii]]. | |
| + | Wynikła z niej konsolidacja władzy w regionie otworzyła mu drogę do ostatecznego uregulowania stosunków z [[Alegryfia|Cesarstwem Alegryfii]]. | ||
| + | Cesarz oficjalnie uznał utrzymującą się od ponad stulecia faktyczną suwerenność króla, znosząc prawną zależność Asinestrii względem cesarstwa. | ||
| + | Król w zamian zrzekł się godności [[wikipedia:pl:Elektorzy Rzeszy|elektorskiej]], jednocześnie podtrzymując przywileje oraz królewską ochronę dla gryfich rodzin kupieckich osiadłych w Asinestrii. | ||
| + | |||
| + | Przełom XVI i XVII wieku stanowił okres otwierania się Asinestrii na świat, w dużej mierze za sprawą przejęcia portów w [[Przemarz]]y. | ||
| + | Umożliwiały one zarówno intensywny handel morski z cesarstwem, jak i rozwinięcie kontaktu z innymi krainami. | ||
| + | Rozwój edukacji, biurokracji, zdolności militarnych, jak również odkrycia geograficzne na południowo-zachodnich rubieżach pozwoliły na uruchomienie stałej wymiany handlowej nawet z daleką [[mlp:Amira i Haakim|Arabią Siodłową]]. | ||
| + | Pod koniec panowania Grzegorza II po raz pierwszy w historii Asinestrii dokonano wymiany stałych poselstw z mocarstwem innym niż Alegryfia. | ||
| + | W Bocianim Gnieździe pojawili się delegaci z Equestrii, zaś grupa oślich dyplomatów znalazła się w [[Canterlot|Canterlocie]]. | ||
Ostatnią władczynią z dynastii leońskiej była królowa Agata, która przez 29 lat panowania nigdy nie wyszła za mąż. | Ostatnią władczynią z dynastii leońskiej była królowa Agata, która przez 29 lat panowania nigdy nie wyszła za mąż. | ||
| Linia 293: | Linia 301: | ||
=== Dynastia leońsko-przemarska (1720-1865) === | === Dynastia leońsko-przemarska (1720-1865) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center; margin-right:10px" |
! lata | ! lata | ||
! król | ! król | ||
| Linia 373: | Linia 381: | ||
Postępujące problemy psychiczne sprawiły, że Marek VI odebrał sobie życie w 1864 roku, niedługo po narodzinach swojej córki [[Marta Leońsko-Przemarska|Marty]], pozostawiając tym samym tron jej 22-letniemu bratu [[Aleksander IV|Aleksandrowi]]. | Postępujące problemy psychiczne sprawiły, że Marek VI odebrał sobie życie w 1864 roku, niedługo po narodzinach swojej córki [[Marta Leońsko-Przemarska|Marty]], pozostawiając tym samym tron jej 22-letniemu bratu [[Aleksander IV|Aleksandrowi]]. | ||
Skupił się on na zwalczaniu skutków nieurodzaju poprzez import żywności z Alegryfii, co mocno obciążyło królewski skarbiec i zmusiło go do zmniejszenia liczebności straży w Olesõdrourze. | Skupił się on na zwalczaniu skutków nieurodzaju poprzez import żywności z Alegryfii, co mocno obciążyło królewski skarbiec i zmusiło go do zmniejszenia liczebności straży w Olesõdrourze. | ||
| − | Ułatwiło to [[upadek Bocianiego Gniazda|zdobycie stolicy]] przez rewolucjonistów rok później. | + | Ułatwiło to [[upadek Bocianiego Gniazda|zdobycie stolicy]] i ujęcie go przez rewolucjonistów rok później. |
| − | + | Aleksander został publicznie stracony 1 maja 1865 roku, dwa miesiące po zainstalowaniu się w [[Olesõdrour]]ze najwyższych władz republiki stadnej. | |
{{clear}} | {{clear}} | ||
=== Republika stadna (1865-1966) === | === Republika stadna (1865-1966) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" |
! lata | ! lata | ||
! władza partyjna | ! władza partyjna | ||
| Linia 430: | Linia 438: | ||
| rowspan="3" | 1960 | | rowspan="3" | 1960 | ||
|- | |- | ||
| − | | colspan="2" | ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>''I sekretarz KC | + | | colspan="2" | ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>''I sekretarz KC ANPS''<br>[[Ĩtoin Prĩdiac]]<br><small>1960-1966</small> |
|} | |} | ||
| + | {{clear}} | ||
=== Późna demokracja stadna (1966-2033) === | === Późna demokracja stadna (1966-2033) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" |
! lata | ! lata | ||
! władza partyjna | ! władza partyjna | ||
| Linia 440: | Linia 449: | ||
|- | |- | ||
| 1960 | | 1960 | ||
| − | | rowspan="2" | ''I sekretarz KC | + | | rowspan="2" | ''I sekretarz KC ANPS''<br>[[Mical Gebic]]<br><small>1966-1978</small> |
| ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>[[Iouzep Querquidulic]] | | ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>[[Iouzep Querquidulic]] | ||
|- | |- | ||
| Linia 464: | Linia 473: | ||
| [[Ĩtoin Ceţicrovic]]<br><small>2008-2020</small> | | [[Ĩtoin Ceţicrovic]]<br><small>2008-2020</small> | ||
|- | |- | ||
| − | | rowspan="3" colspan="2" | ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>''I sekretarz KC | + | | rowspan="3" colspan="2" | ''przewodniczący Rady Narodowej''<br>''I sekretarz KC ANPS''<br>[[Ĩtoin Ceţicrovic]]<br><small>2009-2020</small> |
|- | |- | ||
| 2010 | | 2010 | ||
| Linia 474: | Linia 483: | ||
| 2030 | | 2030 | ||
|} | |} | ||
| + | {{clear}} | ||
=== Restauracja Radzów (od 2033) === | === Restauracja Radzów (od 2033) === | ||
| − | {| class="wikitable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" | + | {| class="wikitable left-sidebox" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" |
! lata | ! lata | ||
! król | ! król | ||
| Linia 497: | Linia 507: | ||
| 2050 | | 2050 | ||
|} | |} | ||
| + | {{clear}} | ||
== Ustrój polityczny == | == Ustrój polityczny == | ||
| Linia 505: | Linia 516: | ||
== Podział administracyjny == | == Podział administracyjny == | ||
| + | <div class="noresize"> | ||
{| class="wikitable sortable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" | {| class="wikitable sortable" cellpadding=2 cellspacing=2 style="text-align:center" | ||
! scope="col"| ozn. | ! scope="col"| ozn. | ||
| Linia 569: | Linia 581: | ||
| [[Ĩdrei Cristop Raḑ|Andrzej Krzysztof]]<br />książę palatyn | | [[Ĩdrei Cristop Raḑ|Andrzej Krzysztof]]<br />książę palatyn | ||
|} | |} | ||
| + | </div> | ||
== Geografia == | == Geografia == | ||
Aktualna wersja na dzień 23:55, 19 wrz 2026
Królestwo Asinestrii | |
|---|---|
 Flaga
 Herb
| |
Hymn: Carmĩ noţonalû pro sciasu rege (Pieśń narodowa za pomyślność króla) | |
| Stolica i największe miasto | Olesõdrour |
| Języki urzędowe | asinestryjski |
| Uznawane języki regionalne | przemarski (Przemarz) |
| Grupy etniczne |
|
| Religia | Skleża (39%, religia państwowa) |
| Demonim | Asinestryjczyk |
| Ustrój polityczny | Zdecentralizowana monarchia konstytucyjna |
• Król | Gallus I |
• Kanclerz | Marc Baltazaric |
• Marszałek Zgromadzenia Narodowego | Pavêl Vlodimeric |
| Władza ustawodawcza | Stany Generalne |
• Izba wyższa | Rada Królestwa |
• Izba niższa | Zgromadzenie Narodowe |
| Ustanowienie | |
• koronacja Aleksandra I | 1256 |
• przyłączenie Leonii | 1404 |
• koniec wojny o sukcesję | 1724 |
• proklamowanie republiki stadnej | 1864 |
• przywrócenie monarchii | 2033 (koronacja 2037) |
| Powierzchnia | |
• Total | 190,400 km2 (73,500 sq mi) |
| Ludność | |
• Oszacowanie | 3,5 mln. |
| Waluta | nowy urzej asinestryjski |
Asinestria, Królestwo Asinestrii (asin. Iazênestria, Rein Iazênestre, przem. Yazenscô, Croulestvue Yazensci) – królestwo w zachodniej Laurenii, położone między Smokami i Niewicami na północy a Przecząkiem na południu, na zachodnim wybrzeżu Zatoki Skory stanowiącej część Południowego Oceanu Luny, w przeważającej mierze w dorzeczu Skory. Od północnego wschodu Asinestria graniczy z Equestrią poprzez Przesmyk Siodawsko-Whitetailski, zaś od południa z obszarem wielkich mokradeł w dorzeczu Przecząku.
Spis treści
Etymologia
Najstarsze poświadczone wzmianki o trwałym oślim osadnictwie na terenie znajdującym się dzisiaj w granicach Asinestrii datowane są na drugą połowę V wieku i odnoszą się do wczesnych grodów in asininis terris (na oślich ziemiach). Spekuluje się, że skrócony zapis owego wyrażenia (in asin̅is t⸗ris) został później zinterpretowany jako pojedynczy wyraz. W zachowanych jednorożcowych dokumentach z VII wieku określających zachodni przebieg limes asinestris funkcjonuje już on jako utrwalony przymiotnik.
Gdy w roku 800 odbywała się koronacja cesarska w Alegryfii, mieszkańcy oślej marchii (marchia asinestris) posługujący się późnym staroasińskim nazywali tę krainę wyrazem Iězenia. Odnosił się on jednak przede wszystkim do północnych i zachodnich obszarów położonych między Skorą a Smokami i Niewicami, pokrywających się w dużej mierze z dzisiejszymi palatynatami Dolnej i Górnej Asinii oraz Wszerado-Łodzyni.
W okresie wczesnego cesarstwa forma mnoga rodzaju nijakiego (asinestria) zaczęła stopniowo być używana jako zbiorcze określenie wszystkich dominiów cesarskich zamieszkałych przez osły, czego przykładem była godność wielkiego księcia Obojga Asinii jako księcia-elektora cesarstwa gryfiego w ziemiach oślich (Grypi Imperii Princeps Elector in Asinestribus). Przyjmuje się, że pewien pozytywny wpływ na upowszechnienie tej formy miała analogia do nazwy Equestria. Ostateczne utrwalenie wyrazu jako nazwy własnej miało miejsce wraz z koronowaniem Aleksandra na króla Asinestrii (Rex Asinestriae) w 1256 roku.
Przez następne stulecia powszechną nazwą kraju w języku asińskim pozostawała Iazênia. Od połowy XVI wieku można jednak było dostrzec coraz częstsze dążenia do nobilitacji nazwy poprzez jej upodobnienie do określenia jednorożcowego poprzez wykorzystanie formy Iazênestria. Dokładnie ta nazwa została ostatecznie uznana za obowiązującą w Aktach Pojednania 1725 roku, co miało na celu m. in. podkreślenie konstytucyjnej równości księstw względem obu Asinii.
Zarówno jednorożcowa jak i asinestryjska nazwa pochodzą od źródłosłowu asinus (osioł), ten zaś wywodzi się od prajednorożcowego aswa (oślica), najprawdopodobniej zapożyczonego z praoślego éśwāˀ (oślica), które ostatecznie wywodzi się od pralaureńskiego h₁éḱwos (koniowaty), tym samym będąc spokrewnionym z jednorożcowym equus (koniowaty) i starokucykowym eoh (ziemski ogier).
Historia
Dynastia wszeradzka (1256-1404)
| lata | król | kanclerz wielki |
|---|---|---|
| 1250 | Aleksander I Olesõdr 1256-1264 |
bp Gosuin |
| 1260 | ||
| Grzegorz I Gregoir 1264-1277 |
bp Pian | |
| 1270 | ||
| Jakub I Iacoub 1277-1288 |
bp Cherûb | |
| 1280 | ||
| Jakub II Iacoub 1288-1305 |
Clemĩit | |
| bp Scepan | ||
| 1290 | ||
| 1300 | ||
| Patryk I Patric 1305-1342 |
bp Ivoin Viadrucolbra | |
| 1310 | ||
| abp Vĩcĩţi de Nialcu | ||
| 1320 | ||
| 1330 | ||
| 1340 | ||
| Patryk II Patric 1342-1370 |
Martin | |
| bp Nĩcher | ||
| 1350 | ||
| 1360 | ||
| 1370 | ||
| Dorota Dorota 1370-1404 |
bp Pavêl de Premĩcoru | |
| bp Prucop | ||
| 1380 | ||
| 1390 | ||
| 1400 |
Dynastia wszeradzka wywodzi się od rodu kasztelanów wszeradzkich, którzy na początku XII wieku przejęli władzę w marchii dolnoasińskiej i założyli gród w późniejszym Olesõdrourze. Pierwszym koronowanym władcą z tej dynastii był panujący w Obojgu Asinii oraz ziemi wszeradzkiej i łodzyńskiej wielki książę Aleksander, godność królewską uzyskując w 1256 roku.
W roku 1320 piąty król z tej dynastii, Patryk I podporządkował sobie Przemarz, zaś jego synowi Patrykowi II udało się tę zależność lenną utrzymać. Po wstąpieniu na tron pierwszej klaczy, Doroty w 1370 roku poddaństwo to nie zostało odnowione, co jednak umożliwiło królowej skupienie się na rozszerzaniu wpływów i postępującym osadnictwie asińskim na terenie sąsiedniego księstwa Leonii.
Za panowania dynastii wszeradzkiej prominentną rolę w administracji państwowej odgrywała Skleża, której biskupi w dużej mierze prowadzili królewską kancelarię.
Dynastia leońska (1404-1718)
| lata | król | marszałek wielki |
|---|---|---|
| 1400 | Ryszard I Ricard 1404-1431 |
Iovain de Zacrioru |
| 1410 | ||
| Prebor de Breziar | ||
| Iovain de Tarnoru | ||
| Prebor de Breziar | ||
| 1420 | ||
| Nicolai Devuria | ||
| Demetri de Mĩtae | ||
| 1430 | ||
| Marek I Marc 1431-1464 |
Zbigneu de Breziar | |
| 1440 | ||
| 1450 | ||
| 1460 | ||
| Laurĩţi de Vebrune | ||
| Aleksander II Olesõdr 1464-1503 |
Iovain Olnorianic | |
| 1470 | ||
| Nicolai Lõţcronic | ||
| 1480 | ||
| 1490 | ||
| Iovain Rûtuianic | ||
| 1500 | ||
| Marek II Marc 1503-1523 |
Rafal Iorunic | |
| 1510 | ||
| 1520 | ||
| Patryk III Patric 1523-1559 |
Piotr de Cerêsnice | |
| 1530 | ||
| Marc Ĩblaţic | ||
| 1540 | ||
| 1550 | ||
| Marek III Marc 1559-1566 |
Piotr Sulenic | |
| 1560 | ||
| Marek IV Marc 1566-1590 |
Iovain Molacic | |
| 1570 | ||
| 1580 | ||
| 1590 | ||
| Ryszard II Ricard 1590-1621 |
Iovain Cotrai | |
| 1600 | ||
| Ĩdrei Opalenic | ||
| 1610 | ||
| 1620 | ||
| Grzegorz II Gregoir 1621-1655 |
Marc Iuchẽdic | |
| Nicolai Segerdoric | ||
| 1630 | ||
| Gigmõd Mêircoric | ||
| 1640 | ||
| 1650 | ||
| Aleksander III Olesõdr 1655-1689 |
Eri Emupacic | |
| 1660 | ||
| 1670 | ||
| 1680 | ||
| Agata Agata 1689-1718 |
Iouzep Emupacic | |
| 1690 | ||
| 1700 | ||
| 1710 | ||
| interrex kard. Mical Iulioborcic |
Po bezźrebnej śmierci królowej Doroty w 1404 roku Dolna Asinia a wraz z nią Bociani Tron zostały zdobyte przez Ryszarda leońskiego, dotychczasowego lennika Asinestrii. Wydarzenie to stanowi początek panowania dynastii leońskiej oraz faktyczne przyłączenie Leonii do Korony.
Za panowania Patryka III miała miejsce inkorporacja księstwa Łytowii. Wynikła z niej konsolidacja władzy w regionie otworzyła mu drogę do ostatecznego uregulowania stosunków z Cesarstwem Alegryfii. Cesarz oficjalnie uznał utrzymującą się od ponad stulecia faktyczną suwerenność króla, znosząc prawną zależność Asinestrii względem cesarstwa. Król w zamian zrzekł się godności elektorskiej, jednocześnie podtrzymując przywileje oraz królewską ochronę dla gryfich rodzin kupieckich osiadłych w Asinestrii.
Przełom XVI i XVII wieku stanowił okres otwierania się Asinestrii na świat, w dużej mierze za sprawą przejęcia portów w Przemarzy. Umożliwiały one zarówno intensywny handel morski z cesarstwem, jak i rozwinięcie kontaktu z innymi krainami. Rozwój edukacji, biurokracji, zdolności militarnych, jak również odkrycia geograficzne na południowo-zachodnich rubieżach pozwoliły na uruchomienie stałej wymiany handlowej nawet z daleką Arabią Siodłową. Pod koniec panowania Grzegorza II po raz pierwszy w historii Asinestrii dokonano wymiany stałych poselstw z mocarstwem innym niż Alegryfia. W Bocianim Gnieździe pojawili się delegaci z Equestrii, zaś grupa oślich dyplomatów znalazła się w Canterlocie.
Ostatnią władczynią z dynastii leońskiej była królowa Agata, która przez 29 lat panowania nigdy nie wyszła za mąż. Zmarła w 1718 roku, nie pozostawiając po sobie następcy, co rozpoczęło dwuletni okres bezkrólewia i wojnę o sukcesję leońską.
Dynastia leońsko-przemarska (1720-1865)
| lata | król | marszałek wielki |
|---|---|---|
| 1720 | ||
| Ryszard III Ricard 1720-1724 |
Iouzep Raḑ | |
| Patryk IV Patric 1724-1758 | ||
| 1730 | ||
| 1740 | ||
| Frõtixec Ialbûc | ||
| 1750 | ||
| Marek V Marc 1758-1774 | ||
| 1760 | ||
| 1770 | ||
| Gustaw I Gustau 1774-1801 |
Marc Emupacic | |
| 1780 | ||
| 1790 | ||
| Mical Raḑ | ||
| 1800 | ||
| Gustaw II Gustau 1801-1831 |
Gustau Folinic | |
| Marc Malaxoric | ||
| 1810 | ||
| 1820 | ||
| 1830 | ||
| Grzegorz III Gregoir 1831-1855 |
Iouzep Poniatûc | |
| 1840 | ||
| 1850 | ||
| Marek VI Marc 1855-1864 |
Marc Vluvic | |
| 1860 | ||
| Iovain Ciartoric | ||
| Aleksander IV Olesõdr 1864-1865 |
Iovain Crovaric |
Dynastia leońsko-przemarska umocniła się w Przemarzy pod koniec XVI w. jako młodsza gałąź domu leońskiego, a w trakcie wojny o sukcesję stanowiła jedną ze stron i ostatecznie zwyciężyła. Ryszard III, pierwszy król z tej dynastii zginął w jednej z końcowych bitew, jednak jego krótkie panowanie przyczyniło się znacząco do ostatecznego przyłączenia Przemarzy do Asinestrii.
Kluczową rolę w stabilizacji sytuacji kraju odegrał jurysta i weteran bitwy pod Turoin, a późniejszy marszałek wielki Iouzep Raḑ, osłomuł będący synem Clearance Raysa, ekwestriańskiego pegaziego dyplomaty na dworze Aleksandra III. Iouzep był jednym z architektów Aktów Pojednania, stanowiących prawo konstytucyjne i sukcesyjne odrodzonego królestwa.
Za najważniejsze wydarzenie w czasie panowania Grzegorza III powszechnie uznaje się najazd i infiltrację podmieńców w roku 1850. Skutki szkód wyrządzonych przez podmieńce oraz późniejszych działań obronnych spotęgowała bezśnieżna zima i wynikła z niej susza w kolejnym roku. Dwór w porozumieniu ze Stanami Generalnymi podjął decyzję o nakazie zbioru i redystrybucji płodów rolnych z regionów niedotkniętych klęską. Po śmierci ojca w 1855 35-letni Marek VI kontynuował jego politykę rolną, starając się przeciwdziałać rosnącym napięciom w kraju, samemu jednocześnie zmagając się z traumą wojenną. W 1860 w Leoniourze miało miejsce pierwsze liczne wystąpienie przeciwko dworowi, przez późniejszą republikę stadną uznawane za początek ruchu rewolucyjnego w Asinestrii.
Postępujące problemy psychiczne sprawiły, że Marek VI odebrał sobie życie w 1864 roku, niedługo po narodzinach swojej córki Marty, pozostawiając tym samym tron jej 22-letniemu bratu Aleksandrowi. Skupił się on na zwalczaniu skutków nieurodzaju poprzez import żywności z Alegryfii, co mocno obciążyło królewski skarbiec i zmusiło go do zmniejszenia liczebności straży w Olesõdrourze. Ułatwiło to zdobycie stolicy i ujęcie go przez rewolucjonistów rok później. Aleksander został publicznie stracony 1 maja 1865 roku, dwa miesiące po zainstalowaniu się w Olesõdrourze najwyższych władz republiki stadnej.
Republika stadna (1865-1966)
| lata | władza partyjna | władza rządowa |
|---|---|---|
| 1860 | przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC SSA Feliic Poxesoric 1865-1872 | |
| 1870 | ||
| I sekretarz KC ZSSA Iouzep Postoric 1872-1883 |
przewodniczący Rady Narodowej Iniaţ Teţinic | |
| 1880 | ||
| Eri Vivû 1883-1895 |
Ĩdrei Moracic | |
| 1890 | ||
| Blagei Calderi 1895-1906 |
Gregoir Frotêric | |
| 1900 | ||
| Rûdlaf Costeianû 1906-1920 |
Tomai Iartixeric | |
| 1910 | ||
| Clemĩit Melulõţic 1920-1932 |
Tadei Tomaxeric | |
| 1920 | ||
| 1930 | ||
| Leoin Cuţenic 1932-1945 |
Ĩtoin Orania | |
| 1940 | ||
| Costẽtin Negrenic 1945-1953 |
Eduard Prezunel | |
| 1950 | ||
| Ĩtoin Prĩdiac 1953-1966 |
Iouzep Querquidulic | |
| 1960 | ||
| przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPS Ĩtoin Prĩdiac 1960-1966 | ||
Późna demokracja stadna (1966-2033)
| lata | władza partyjna | władza rządowa |
|---|---|---|
| 1960 | I sekretarz KC ANPS Mical Gebic 1966-1978 |
przewodniczący Rady Narodowej Iouzep Querquidulic |
| 1970 | Piotr Veigtaric | |
| Vlodislau Gleba 1978-1988 |
Eduard Plẽtaig | |
| 1980 | ||
| Eduard Eclica 1988-1998 |
Iouzep Iarbêric | |
| 1990 | ||
| Guilem Pecua 1998-2008 |
Zbigneu Carnitouir | |
| 2000 | Rûdlaf Ostacic | |
| Ĩtoin Ceţicrovic 2008-2020 | ||
| przewodniczący Rady Narodowej I sekretarz KC ANPS Ĩtoin Ceţicrovic 2009-2020 | ||
| 2010 | ||
| 2020 | ||
| Eric Meilruvric 2020-2034 | ||
| 2030 | ||
Restauracja Radzów (od 2033)
| lata | król | kanclerz |
|---|---|---|
| 2030 | Rada Regencyjna abp Pavêl Adamic wadm. Iouzep Turina Iana Sescorca 2033-2037 | |
| Ryszard IV Ricard 2037-2040 |
Zbigneu Breziaric | |
| 2040 | ||
| Gallus I Gal 2040- | ||
| Iana Sescorca | ||
| Marc Baltazaric | ||
| 2050 | ||
Ustrój polityczny
Polityka zagraniczna
Siły zbrojne
Podział administracyjny
| ozn. | flaga | herb | palatynat | stolica | powierzchnia | ludność | palatyn |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| C | TBD | TBD | Górna Asinia | Cordûn | 33 tys. km2 | 706 tys. | Iana Sescorca palatyna |
| L | TBD | TBD | Leonia | Leoniour | 34 tys. km2 | 552 tys. | Lestek Ryszard książę palatyn |
| O | TBD | TBD | Dolna Asinia | Olesõdrour | 24 tys. km2 | 691 tys. | Gallus I król |
| P | TBD | TBD | Przemarz | Maricostioul | 33 tys. km2 | 576 tys. | Łukasz książę palatyn |
| V | TBD | TBD | Wszerado-Łodzynia | Vxerad | 26 tys. km2 | 448 tys. | Zbigneu Breziaric palatyn |
| X | TBD | TBD | Łytowia | Xepin | 40 tys. km2 | 528 tys. | Andrzej Krzysztof książę palatyn |